Bijna ieder mens geeft wel eens vanuit een verborgen agenda. Vrouwen zijn ideale kandidaten. Waarom? Omdat onze culturele erfenis voorschrijft dat we bestaan bij de gratie van andermans goedkeuring. Die hebben we vanouds verworven door zorg te geven, aandacht, of praktische hulp. Die verborgen agenda is geen kwade wil, maar de achtergrond is wel een ongezonde misvatting. Namelijk, dat geven móét. Erger nog: geven aan anderen heeft voorrang boven ‘geven aan jezelf’ (om maar weer eens een wollige term te gebruiken). Dan sla je een belangrijk station over: je eigen behoeftes en je eigen wensen.

Kijk in je hart

Herken je het bovenstaande? Dan is dit het moment om een nieuwe stap te zetten en jouw manier van geven in balans te brengen. Stel jezelf vragen bij elke keer dat je iets geeft – of dat nu aandacht is, geld, tijd of een blijk van genegenheid. Vragen als: wil ik dit écht geven, heb ik dit letterlijk en figuurlijk ‘over’ voor de ander? Of geef ik omdat ik denk dat het hoort of moet? Is mijn gift goed besteed? Is geven en nemen in mijn relatie met deze persoon of dit doel een wisselwerking die me een goed gevoel geeft? Zo kom je op het spoor van evenwicht. Je komt aan de ander toe, maar eerst en vooral aan jezelf. Dan pas maakt geven gelukkig.

Geven dicht bij huis

Niet alleen in je directe omgeving, maar ook als lid van de maatschappij kun je jouw persoonlijke manier van geven ‘opnieuw uitvinden’. De mogelijkheden zijn er. Reis in een ontwikkelingsland rond en je komt tal van mensen tegen die met hun vakkennis kansarme mensen helpen bij het oprichten van bedrijfjes of dekens afleveren in gevangenissen. De drempel is laag geworden, er gebeurt en kan veel. Ook vanuit je eigen huis. We richten stichtingen tegen zinloos geweld op, gaan wilgen knotten voor Natuurmonumenten, nemen voor een vakantie een Roemeens kind uit een achterstandswijk in huis, sparen lege inktcartridges voor Stichting Aap of schrijven brieven om gewetensgevangenen vrij te krijgen. We zijn, kortom, ‘machtiger’ dan ooit om een vinger in de pap te hebben. Ter illustratie: de Dierenbescherming kreeg in één jaar maar liefst 40.000 meldingen over verwaarloosde huisdieren of vee. Een kleine handeling van betrokkenheid, maar wel een massale.

Geven is krijgen?

Geven zit in onze menselijke natuur. Maar angst ook. Blijft er wel genoeg voor jezelf over? Als ik die vraag aan Willem de Ridder voorleg, schrijver van het Handboek Spiegelogie, komt hij met een schitterende visie. Volgens hem vind je het met name pijnlijk om iets weg te geven wanneer je diep in je hart in schaarste gelooft. Terwijl er, aldus Willem, feitelijk geen schaarste bestaat op deze wereld. Volgens dit principe, dat gedeeld wordt door inspirerende schrijfsters als Louise Hay en Susan Jeffers, krijg je wat je gelooft. Geloof je dat er te weinig is voor iedereen en denk je dat je moet knokken voor dat ene kleine brokje waar je op aast, dan zul je tot in de eeuwigheid knokken voor je brokjes. Als je daarentegen gelooft in overvloed en ‘accepteert’ dat het universum die overvloed aan jou wil geven, dan komen dingen naar je toe. Je creëert waar je in gelooft.

Een mooi uitgangspunt, maar heel iets anders dan we gewend zijn te denken. Hoe begin je met het verleggen van dat zwaartepunt in je gedachten, van krapte naar overvloed? Vanuit diverse hoeken, bijvoorbeeld door de organisatie voor ‘levensvaardigheden’ Open Circles* uit Amsterdam, wordt een hulpmiddel aangedragen. En dat is visualisatie. Of je nu tot in detail je komst visualiseert in een kasteel waar alle kostbaarheden wachten waar je ooit van gedroomd hebt, of een ander beeld bedenkt dat de overvloed voor jou concreet maakt, er zijn vele wegen die naar méér geloof in overvloed leiden. Geloof je eenmaal in de overvloed, dan kún je, zo wil de theorie, bijna niet anders dan die overvloed willen delen. Dat klinkt goed. Helemaal als je deze quote leest uit Susan Jeffers’ boek Dans door het leven**: ‘Als je vanuit een oprechte behoefte begint te geven, ontstaat een enorm gevoel van welbehagen. Wanneer we ons gaan realiseren dat onze bijdrage aan het leven van vitaal belang is, is de cirkel rond: we voelen ons opgenomen en komen thuis. Dat is een geweldig gevoel!’

Geven op jouw lijf geschreven

• Geven dicht bij huis? Organiseer bijvoorbeeld een straatfeest om de buurt bij elkaar te brengen, dan geniet je ‘live’ mee van je inspanningen.

• Geven als tweerichtingsverkeer? Koop bij Fair Trade, je steunt er kleine ambachtslieden en boeren in de derde wereld mee (www.fairtradeshop.nl, 0345-545151).

• Geven gaat niet per se om geld. Overweeg om orgaandonor te worden.

• Liever actief dan girootjes uitschrijven? Als lid van Amnesty International kun je meedoen aan brievenacties om onder anderen gewetensgevangenen vrij te krijgen. Helaas is er een tendens te zien waarbij regelmatig een maand alleen schrijfacties voor mannen wordt gehouden. Omzeil dat als je wilt door (ook) lid te worden van het vrouwennetwerk.

• Meer tijd dan geld? Word vrijwilliger!

• Exact weten waar je geld naartoe gaat? Organisaties werken steeds vaker kleinschalig en rechtstreeks. Via Dorcas adopteer je een kind of ‘granny’ in een arm land, maar uiteraard zijn er meer voorbeelden.